Pierwszą i najważniejsza czynnością w tworzeniu oscypka jest dojenie owiec na hali, gdzie juhasi trzy razy dziennie zaganiają owce do koszar. Następnie świeże mleko przecedzane jest przez lniane płótno do drewnianego, wysokiego naczynia zwanego pucierą. Jedną z najważniejszych rzeczy przy produkcji jest przypilnowanie aby mleko miało naturalną temperaturę 30-40°C. Baca wsypuje do mleka podpuszczkę składającą się z enzymów trawiennych wydzielanych przez śluzówkę żołądka cieląt. Obecnie coraz częściej stosuje się podpuszczkę w proszku wyprodukowaną fabrycznie. Zabieg dodania enzymów powoduje ścinanie się białka w mleku. Po półgodzinnym mieszaniu powstaje zbita masa serowa.

Masa ta zostaje rozbita przez Juhasa drewnianym kijem, który zwyczajowo nazywany jest ferulą. Proces "tłuczenia" masy ma doprowadzić do rozbicia jej na drobne kawałki. Następnie są one parzone wodą, rozgrzaną do temperatury 60-70°C. Górale twierdzą, że najlepszą wodą do parzenia sera jest woda czerpana prosto z potoku. Po parzeniu ser osiada się na dnie naczynia i juhas zbija go rękoma w jednolitą bryłę. Następnie baca nabiera drewnianym czerpakiem około litra sera i wyciska z niego serwetkę, kilka razy zanurzając ser w gorącej wodzie. Grudkę odciśniętą sera umieszcza w drewnianej foremce, która nadaje mu charakterystyczny wrzecionowaty kształt ze zdobionym walcem po środku.